با سلام. در پاسخ به یکی از سوالات بالا که درباره طرح مسایل کلیدی در مجمع می باشد پیشنهاد می شود موضوع زیر بعنوان یکی از محورهای مورد بحث مد نظر قرار گیرد:
به نظر می رسد چالش های هوش مصنوعی ارتباط نزدیکی به سطح و عمومیت هوش مصنوعی در جامعه خواهد داشت. به بیان دیگر یکی از مسایل این است که یک جامعه تا چه اندازه اراده کرده است که به صورت عمیق به کاربرد هوش مصنوعی ورود کند. بالطبع هرچه عمق بیشتر شود مسایل مرتبط با هوش مصنوعی که عمدتا اخلاقی هستند پر رنگ تر خواهد شد. به نظر می رسد بایسته است این فرض که همه کشورها و جوامع می خواهند از هوش مصنوعی به شکل گسترده استفاده کنند مورد تامل بیشتری قرار گیرد. اگرچه ممکن است جبر فناوری در نهایت جوامع را به این سمت ببرد اما در عین حال ممکن است حتی با وجود زیرساخت های کافی این فرآیند به دلیل های سیاستی کند شود یا سالها به تاخیر افتد. برای مثال آیا بدون دسترسی همگانی به اینترنت پر سرعت که عملا امکان پذیر اما محدود شده است اصولا هوش مصنوعی جایگاهی خواهد داشت؟
درود آقای دکتر سروستانی عزیز.
به نکتهی ظریفی اشاره کردید. اگرچه سعی میکنم به هوش مصنوعی نگاه مثبت داشته باشم، ولی ادامهی روند فعلی گسترش هوش مصنوعی و نحوهی کاربرد آن به نظر میرسد در آیندهی نه چندان دور آسیب اساسی به ادراک عمیق و خلق نوآوریهای ناشی از تفکر انسان وارد سازد.
هوش مصنوعی حتی ما را از نوشتن یک ایمیل ساده و یا خواندن یک متن نسبتا مبسوط بینیاز کرده است و همین بینیازی اگرچه دلچسب است، ولی تبعات آن بسیار منفی است.
به دلیل گسترش تکنولوژی و نه هوش مصنوعی، رشد تولید دانش پایه از 25 درصد به 9 درصد در دههی اخیر کاهش یافته است. با گسترش هوش مصنوعی چه خواهد شد داستان دیگری است.
البته شاید در آینده هوش مصنوعی قادر باشد دانش پایه هم به جای انسان تولید نماید.