سرکار خانم دکتر پاسبان، درود بر شما. شاید برای بیستمین بار است که تکرار می‌کنم قبل از تدوین هر برنامه‌ای، نظام حکمرانی کشور باید در نحوه اداره جامعه تجدید نظر اساسی کند. اصولاً قانون اساسی مصوب سال 58 و نیز بازنگری این قانون در سال 1368 منجر به ایجاد سیستم و ساختاری شده که اجزای این سیستم واگرا هستند، وقتی سیستمی از این ویژگی برخوردار بود، امکان ارتقا نخواهد داشت. لذا نظام حکمرانی یا به عبارتی نهادهای اصلی قدرت در ایران باید به عنوان اقدام عاجل در این قانون اساسی فعلی با هر نگاهی که دارند، یک بازنگری دقیق داشته باشند که حاصل آن یک سیستمی باشد که اجزا آن همگرا شوند. بنابراین قبل از تدوین برنامه توسعه که معمولاً این برنامه‌ها هیچگاه تحقق پیدا نکرده و نمی‌کنند، باید چنین بازنگری در قانون اساسی صورت پذیرد.

جناب آقای دکتر سعدی عزیز، درود بر شما. به مناسبت‌های مختلف عرض کرده‌ام که یکی از اشکالات مدیران ما در رده‌های مختلف، علاوه بر فقدان دانش و تجربه کافی، عدم اختصاص زمان مناسب برای خواندن مطالب ارزشمندی است که می‌تواند به اتخاذ تصمیمات به هنگام و سنجیده آنان کمک نماید. متاسفانه مدیران ما اطلاعاتی را که در راستای وظایف مدیریتی آن هاست، صرفاً در جلسات بدست می‌آورند. برای مثال، همین موردی را که جنابعالی به درستی اشاره فرمودید، یا مصرف سرانه آب در کشور و ده‌ها مثال از این دست. احتمال بسیار می‌رود انتخاب اینگونه مدیران، به طور غیرمستقیم در راستای تحقق دکترین مهار دوجانبه مارتین اینداک باشد.

جناب آقای دکتر قنوات عزیز، نیکو نگاشته‌اید. درباره سدسازی و منافع و مضار آن در این گروه، مدتی قبل نیز بحث مفصلی شد. اولاً تا قبل از انقلاب، در کشور، 19 سدی که ساخته شده، از نظر مکانی و نیز کیفیت ساخت، انصافاً سرآمد سدهای کشور هستند. نمونه بارز آن هم سد دز می‌باشد که شبکه زیرسد هم تا حدودی کامل شده است. ثانیاً با توجه به تبخیر سالانه بیش از دو هزار میلیمتر، ساخت سد در کشور قابل دفاع نیست. باید به سان نیاکان خود در ایران، آب را قایم کرد. از همین روی، ایران بیشترین رشته قنات‌های دنیا را داشته است. با سدسازی، ضمن آنکه به تعادل محیط آسیب می‌رسانیم و امکان تزریق سفره های آب‌های زیرزمینی را از بین می‌بریم، تعادل زیست انسانی بر اساس قابلیت‌های منطقه‌ای را بر هم می‌زنیم. تصور می‌کنم باید به همان تعداد سدی که قبل از انقلاب ساخته شده بود، اکتفا می‌کردیم و سرمایه‌های کشور را اینگونه به هدر نمی‌دادیم و تعادل آب‌های زیرزمینی را با این سرعت به سمت میرایی نمی‌بردیم.

درود بر شما آقای دکتر محدث عزیز. واقعاً به نکته ظریفی اشاره کردید. به راحتی اعداد میلیون را به زبان می‌آوریم و بزرگنمایی می‌کنیم. البته این ریشه ای تاریخی دارد. وقتی فردوسی بزرگ می‌گوید:

به روز نبرد اندر آن پهن دشت
زمین شد شش و آسمان گشت هشت

در واقع روح اغراقگری در فرهنگ ما از گذشته وجود داشته است.

درود. اساس طرح مولدسازی، خطای بسیار فاحش و برخلاف اصول اولیه قوانین موضوعه کشور است و اثرات ویرانگری بر ساختار حقوقی کشور خواهد گذاشت و زمینه‌ساز تخلفات گسترده‌ای را به اشکال مستقیم و غیرمستقیم فراهم می‌سازد. اینکه چه اموالی را می‌خواهند واگذار کنند فرع بر موضوع است.