جناب آقای دکتر شاهنوشی بزرگوار، به عنوان یک شهروند ایرانی، در حد اطلاعات کمی که در اختیار امثال من قرار می‌گیرد، به گمانم یک محور مهم تصمیم برای رشد جمعیت، نگرانی از جنس "توسعه" نیست. شما که استاد من در مسایل اقتصادی هستید بهتر می‌دانید که فقط در شرایط متعارف اقتصادی، افزایش متوازن جمعیت می‌تواند به رشد اقتصادی، و نه توسعه ملی، کمک کند. علاوه بر این، در ۲۵ سال گذشته، بیشترین نرخ رشد اقتصادی در کشورهای توسعه یافته با نرخ پایین افزایش جمعیت مشاهده شده است. من تحت تاثیر وجه کمتر پیدای محدود کردن غربالگری جنین که توسط یک معلم دلسوز بازنشسته کودکان خاص، مطرح شده بود، از اعضای تالار مدد خواسته بودم. طبیعتا استادانی چون شما، می توانند ابعاد اقتصادی آن را موشکافانه بررسی و با هدف تاثیر مفروض، به آگاهی مقامات تصمیم گیرنده برسانند.

جناب آقای دکتر آهنچیان عزیز، با درود مجدد و سپاس فراوان از لطف جنابعالی؛ در باره آثار سیاست افزایش جمعیت، اینجانب که بدون شکسته نفسی‌های تصعنی، واقعا از بضاعت علمی ناچیزی برخوردارم، از سال 1391 به اشکال مختلف نقدهای زیادی را از منظر کارشناسی به تبعات این سیاست بیان داشتم و از زوایای مختلف به موضوع نگاه کردم. در تمام این مدت بر دو نکته تاکید نمودم: اول اینکه تمام ادله‌ای که در باب بحران کاهش جمعیت مطرح می‌شود بدون پشتوانه علمی است و فاقد اعتبار است و در صورتی که اقتصاد کشور روند عادی خود را بدست آورد و افراد در سن منطقی ازدواج کنند و فقط دو فرزند داشته باشند، ما رشد جمعیت حداقل ۱‌‌.۵ درصدی خواهیم داشت و دوم اینکه رشد جمعیت با توجه به محدودیت ظرفیت زیستی کشور، پیامدها و تبعات زیانباری برای کشور خواهد داشت. آنچه جنابعالی فرمودید کاملا درست است، با این سطح از پیشرفت تکنولوژی در ابعاد مختلف زندگی بشر، باید بر کیفیت جمعیت متمرکز بود نه بر کمیت آن. پیش از این اشاره کرده‌ام که انتظار می‌رفت و همچنان انتظار می‌رود شخصیت‌های علمی کشور به طور شفاف و با نگاه کارشناسی و بدور از تمایلات سیاسی به تبیین علمی سیاست افزایش جمعیت بپردازند.