درود؛
بارها گفتهاند و شنیدهایم که نظرات و دیدگاه دانشگاهیان با واقعیتهای جامعه فاصلهی بسیار دارد. این یک نمونه خلاف آن است.
در دولت اول مرحوم آقای هاشمی رفسنجانی، پروژهی گازرسانی به شهر و روستاها سرعت گرفت و در دولت دوم ایشان این روند ادامه یافت. در این دوران، آقای مهندس آقازاده، وزیر نفت بود؛ آن ایام بسان امروز بیان دیدگاهها به سهولت امکانپذیر نبود و صرفا از طریق صدا و سیما که دسترسی برای افراد معدودی وجود داشت و نیز روزنامهها، امکان نقد سیاستهای دولت مقدور بود.
به عنوان یک دانشگاهی در آن زمان به دلیل زلزلهخیز بودن ایران و هزینههای بالا به نقد پروژه گازرسانی پرداخته شد، ولی از آنجا که آقای آقازاده در دولت قدرت زیادی داشت، این نقد مورد توجه قرار نگرفت؛ همانگونه که پروژه زیانبار گسترش نیشکر در خوزستان و زیانهای فاجعه بار گسترش سدسازی و بعدها تبعات منفی بازنشستگی زود هنگام و نقد طرح ضد تولید هادی در روستاها و پروژه فضاحت بار آبهای ژرف و دهها موضوع دیگر مورد توجه قرار نگرفت.
تاریخ شهادت خواهد داد که اگر نظام حکمرانی کشور به دیدگاههای دانشگاهیان و کارشناسان مستقل توجه میکرد، امروز کشور در کلاف سردرگمی از مشکلات و بحرانها گرفتار نمیشد.
