براساس داده‌های ثبت احوال در سال ۱۴۰۴ نرخ خام طلاق در ایران برابر ۲.۱ بوده و در هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت ۲.۱ طلاق رخ داده است.
در بین استان‌های کشور کردستان با نرخ خام طلاق ۲.۸ و خراسان رضوی با ۲.۷ بدترین وضعیت را دارند و سیستان بلوچستان با ۰.۷ کمترین نرخ خام طلاق را دارد
درود.
آمار طلاق در ایران، بر خلاف آنچه در بین عموم شایع است، نسبت به متوسط جهان چندان بالاتر نیست و اگرچه در سال‌های اخیر روند نسبتاً فزاینده‌ای داشته است، ولی میزان افزایش آن نگران‌کننده نمی‌باشد. ضمن آنکه ذهنیت جامعه به مقوله‌ی طلاق تغییر کرده است؛ در دهه‌های گذشته، به دلیل بافت سنتی جامعه، طلاق به‌شدت مذموم بود و از همین رو خیلی از افراد متأهل، علیرغم عدم تمایل به تداوم زندگی ، دندان روی جگر گذاشته و زندگی را به تلخی ادامه می‌دادند.
در حال حاضر زوجین وقتی در کنار هم احساس خوشبختی نمی‌کنند، به درستی از هم جدا می‌شوند و لذا ضرورتاً طلاق را نباید امری مذموم و ناپسند تلقی کرد.
البته انصاف و اخلاق حکم می‌کند زوجینی که فرزند دارند، آستانه‌ی تحمل خود را بالا ببرند، چون طلاق بیشترین آسیب را به فرزندان وارد می‌کند.