پس از انتخاب مجدد اقای روحانی به ریاست جمهموری در سال ۱۳۹۶ به همراه تعدادی از اقتصاددانان کشور طی نامه ای در مورد نحوه ترکیب تیم اقتصادی دولت بشدت هشدار دادیم و ضرورت و دلایل انتخاب تیم کارامد اقتصادی در دولت را به ایشان یادداوری نمودیم . اگرچه وقعی به این نامه گذاشته نشد و ترکیبی انتخاب شد که نباید می شد . بدون شک در طی این سالها دولت با محدودیتهای زیادی مواجه بوده است ولی در حوزهایی هم که اختیار کافی داشته تصمیمات درستی اتخاذ نکرده است . ضمن انکه بدنه مدیریتی در این دولت از نظر کیفی بهبودی نسبت به دورهای قبل نداشته است . با این وجود به دلیل اینکه انتقاد از دولت کار ساده ای است و هر کسی از هر منظری به دولت و شخص اقای روحانی می تازد روا نمی دیدم که عملکرد دولت را به طور عام در طی سالهای گذشته نقد کنم . ولی به نظر می رسد شخص اقای روحانی و تیم مشاوران پیرامون ایشان یا از درک مسائل ساده هم عاجزند یا اساسا برای نوع نگاه و برداشت مردم از عملکردشان اهمیت قائل نیستند.
در طی چند روز گذشته مسئولین مربوطه بر ضرورت بازگشایی مدارس با حفظ دستور العملها مربوط به کرونا تاکید زیادی کردند . هر ساله هم مراسم آغاز سال تحصیلی با حضور رئیس جمهور در یکی از مدارس تهران انجام می شده حتی زمانی که رئیس جمهور عازم سفر نیویورک بوده است .ولی امسال اقای روحانی از حضور فیزیکی در این مراسم خودداری کرد و به طور مجازی زنگ اغاز سال تحصیلی را به صدا در اورد . اصل موضوع اهمیتی ندارد که رئیس جمهور با حضورش شروع سال تحصیلی را اعلام بکند یا اعلام نکند .ولی امسال پیامش و تبعاتش بسیار مهم بود . به راحتی می شد با در نظر گرفتن تمام نکات امنیتی و دستورالعمهای مراقبتی رئیس جمهور در یکی از مدارس حضور پیدا کند و زنگ آغاز مدارس را به صدا دراورد . او این کار نکرد و قطعا تاثیر گذاری کلامش را به پاینترین حد ممکن کاهش داد . برخورداری از سرمایه اجتماعی و نفوذ کلام برای شخصی در جایگاه رئیس جمهور بسیار مهم است . وقتی مردم احساس کنند رئیس جمهور کشورشان تا این حد جان ترس است به گفته های او در باب گذشت و فداکاری و مقوله های از این دست توجه ای نخواهد کرد و طبعا چنین شخصی را پشتیبان خود به حساب نمی اورند .
