واکنش به نظرات دیگران

براساس داده‌های بانک مرکزی رشد اقتصادی ایران در سال ۱۴۰۴ برابر منفی ۰.۷ درصد و بدون احتساب نفت منفی ۱.۱ درصد بوده و اقتصاد ایران سال ۱۴۰۴ با رکود مواجه شده است.
تحت تاثیر جنگ تولید ناخالص داخلی ایران در فصل چهارم ۱۴۰۴ با افت شدید منفی ۳.۶ درصدی مواجه شده و گروه صنایع و معادن با افت ۶.۷ درصدی در این فصل بیشترین آسیب را دیده است.
در سمت اقلام هزینه نهایی هم مصرف خصوصی در فصل چهارم با افت ۲.۵ درصدی مواجه شده و تشکیل سرمایه ناخالص و صادرات و واردات به ترتیب با سقوط‌های ۱۱.۶درصدی، ۱۳.۴درصدی، و ۲۸.۲ درصدی مواجه شده است.
@bamdad_institute

درود.
با رفع تحریم‌ها و برگشت به شرایط طبیعی اقتصاد، این آمار به نحو محسوسی تغییر خواهد کرد؛ ولی مهم، نوسازی بنیادی در اقتصاد ایران است که لازمه‌ی آن تجدید نظر اساسی در ابعاد اقتصادی، سیاسی، حقوقی، اجتماعی و فرهنگی کشور است که بتواند شرایط اقتصادی باثبات را در کشور فراهم کند.

با سلام. در پاسخ به یکی از سوالات بالا که درباره طرح مسایل کلیدی در مجمع می باشد پیشنهاد می شود موضوع زیر بعنوان یکی از محورهای مورد بحث مد نظر قرار گیرد:
به نظر می رسد چالش های هوش مصنوعی ارتباط نزدیکی به سطح و عمومیت هوش مصنوعی در جامعه خواهد داشت. به بیان دیگر یکی از مسایل این است که یک جامعه تا چه اندازه اراده کرده است که به صورت عمیق به کاربرد هوش مصنوعی ورود کند. بالطبع هرچه عمق بیشتر شود مسایل مرتبط با هوش مصنوعی که عمدتا اخلاقی هستند پر رنگ تر خواهد شد. به نظر می رسد بایسته است این فرض که همه کشورها و جوامع می خواهند از هوش مصنوعی به شکل گسترده استفاده کنند مورد تامل بیشتری قرار گیرد. اگرچه ممکن است جبر فناوری در نهایت جوامع را به این سمت ببرد اما در عین حال ممکن است حتی با وجود زیرساخت های کافی این فرآیند به دلیل های سیاستی کند شود یا سالها به تاخیر افتد. برای مثال آیا بدون دسترسی همگانی به اینترنت پر سرعت که عملا امکان پذیر اما محدود شده است اصولا هوش مصنوعی جایگاهی خواهد داشت؟

درود آقای دکتر سروستانی عزیز.
به نکته‌ی ظریفی اشاره کردید. اگرچه سعی می‌کنم به هوش مصنوعی نگاه مثبت داشته باشم، ولی ادامه‌ی روند فعلی گسترش هوش مصنوعی و نحوه‌ی کاربرد آن به نظر می‌رسد در آینده‌ی نه چندان دور آسیب اساسی به ادراک عمیق و خلق نوآوری‌های ناشی از تفکر انسان وارد سازد.
هوش مصنوعی حتی ما را از نوشتن یک ایمیل ساده و یا خواندن یک متن نسبتا مبسوط بی‌نیاز کرده است و همین بی‌نیازی اگرچه دل‌چسب است، ولی تبعات آن بسیار منفی است.
به دلیل گسترش تکنولوژی و نه هوش مصنوعی، رشد تولید دانش پایه از 25 درصد به 9 درصد در دهه‌ی اخیر کاهش یافته است. با گسترش هوش مصنوعی چه خواهد شد داستان دیگری است.
البته شاید در آینده هوش مصنوعی قادر باشد دانش پایه هم به جای انسان تولید نماید.

🔍 ماجرای ۱۸ میلیون مجرد در ایران چیست؟ این عدد واقعیت دارد؟

⬅️ معاون امور جوانان وزارت ورزش و جوانان: «مجموع مجردین هرگز ازدواج نکرده کشور ۱۸ میلیون و ۷۷۵ هزار و ۴۵۲ نفر است.»

شهلا کاظمی‌پور، جمعیت‌شناس:
▫️وقتی گفته می‌شود ۱۸ میلیون نفر مجرد هستند، بسیاری از مخاطبان تصور می‌کنند کشور به ۱۸ میلیون ازدواج نیاز دارد؛ در حالی که ازدواج یک رابطه دو نفره است و این عدد در عمل معادل حدود ۹ میلیون ازدواج بالقوه خواهد بود، نه ۱۸ میلیون ازدواج.

▫️در محاسبات جمعیتی بلندمدت مشاهده شده است که هر سال حدود ۱۰ درصد از جمعیت مجرد وارد زندگی مشترک می‌شوند.

▫️فرد ۲۰ ساله، ۲۵ ساله یا حتی ۳۰ ساله‌ای که هنوز ازدواج نکرده، لزوماً در گروه افرادی نیست که احتمال ازدواجشان بسیار پایین است.

▫️در ادبیات جمعیت‌شناسی، افراد بالای ۴۵ سال که هرگز ازدواج نکرده‌اند، در گروه تجرد قطعی قرار می‌گیرند.

⬅️ تعداد افراد دارای تجرد قطعی در کشور احتمالاً در حدود یک میلیون نفر است، نه ۱۸ میلیون.

👎 این ادعا از نظر عددی می‌تواند مبتنی بر داده‌های ثبتی باشد، اما بدون توضیح درباره دامنه سنی و تفاوت میان «هرگز ازدواج نکرده» و «تجرد قطعی»، تصویری اغراق‌آمیز ارائه می‌دهد.

📌 راستی‌آزمایی توسط مستوره نصیری در #خبرآنلاین انجام شده است:
khabaronline.ir/xpXYS

🧠 تصویرسازی از هوش مصنوعی

@KhabarOnline_ir | Khabaronline.ir

درود.
تا زمانی‌که این چنین داده‌های پایه‌ای که لازمه‌ی تصمیم‌گیری سنجیده و علمی است، مغشوش و نابسامان است، انتظار حل مشکلات کشور بر اساس برنامه‌ریزی مشخص، عبث و بیهوده است.

سلام
دوستان خوبمان در گروه اعلام نظر کنند که آیا با وجود حاکمیت چنین بینشی در اقتصاد ( همه ما هم از دو واقعیت نبود الگوی توسعه در اقتصاد ایران و دلاریزه بودن اقتصاد کشور ، آگاه بوده و هستیم) ، آیا تک نرخی کردن ارز ، سیاست درستی بود؟

درود.

آقای دکتر قلی‌نیای عزیز، عنایت بفرمایید اولا روند افزایش قیمت‌ها قبل از حذف نرخ ارز ترجیحی، به دلیل شرایط سیاسی کشور که انتظارات تورمی را تشدید کرده، شروع شده بود. ثانیا دولت در بدترین زمان ممکن و به بدترین شکل ممکن ارز ترجیحی را حذف نمود. در واقع دولت هیچ فرآیند منطقی و سنجیده‌ای را برای حذف نرخ ارز ترجیحی طراحی نکرد و عملا یک شلختگی لجام‌گسیخته‌ای بر بازار حاکم شد؛ به گونه‌ای که کالاهایی هم که با نرخ ارز ترجیحی وارد شده بودند، همزمان با حذف این نرخ، یک‌باره افزایش قیمت یافتند و رانت هزاران میلیاردی را نصیب عده‌ای خاص کردند.

عنایت بفرمایید اینکه قرار بود به آخر زنجیره، یارانه پرداخت شود، به شکل موجود مبنایی ندارد. دولت باید کالاهای اساسی را که مد نظر داشت، قیمت‌گذاری می‌کرد و اجازه افزایش قیمت آن‌ها را نمی‌داد. برای مثال، قیمت مرغ را برای مرغ‌داران بر حسب قیمت جهانی مرغ و با در نظر گرفتن هزینه حمل، در نظر می‌گرفت، ولی مصرف‌کننده هنگام خرید، قیمت بسیار کمتری را پرداخت می‌نمود؛ یعنی دولت برای این ده یا دوازده قلم کالای اساسی، کارت ویژه خرید تهیه می‌کرد.

برای مثال، قیمت هر کیلو مرغ در بازار جهانی تقریبا حدود ۲ دلار است. با دلار ۱۴۰ هزار تومان، قیمت هر کیلو مرغ تقریبا ۲۸۰ هزار تومان می‌شود. دولت ارز ترجیحی را حذف می‌کرد و مرغ را به قیمت ۲۸۰ هزار تومان از مرغ‌دار می‌خرید، ولی مصرف‌کننده با کارت خرید، برای مثال کیلویی ۱۰۰ هزار تومان پرداخت می‌کرد و در این میان، دولت بابت هر کیلو مرغ ۱۸۰ هزار تومان به مرغ‌دار یارانه می‌داد.

بر همین اساس، برای ۱۲ قلم کالای اساسی نیز به همین شیوه عمل می‌کرد. یعنی دولت باید کارت خرید کالاهای اساسی را به هر خانوار می‌داد و میزان خرید ماهانه برای هر خانوار را مشخص می‌کرد. با انجام این فرآیند، می‌توانست به سمت حذف نرخ ارز ترجیحی حرکت کند.

هم شرایط کشور ویژه است و هم فرآیندی که دولت در نظر گرفته، مضحک است. در نتیجه، عملا حذف ارز ترجیحی روند فزاینده تورم را در کشور تشدید کرد؛ هرچند در روزهای اخیر، روند افزایش قیمت برخی کالاهای مشمول ارز ترجیحی، کند شده یا حتی کاهش یافته است.

در هر حال، شیوه اجرای حذف ارز ترجیحی بسیار نابخردانه بود.

سال 1350 رکورد تاریخی رشد در تاریخ اقتصاد ایران: 21.3 درصد رشد اقتصادی

رشد اقتصادی کشور در بازه سال‌های 1340 تا 1403 توسط مرکز آمار اعلام شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد بالاترین رشد تاریخ معاصر اقتصاد ایران در سال 1350 رخ داده است. در سال 1350 میزان رشد اقتصادی عدد شگفت انگیز 21.3 درصد بود./تاریخ اقتصاد، مهدی الیاسی

درود.
داده‌های مربوط به رشد اقتصادی کشور در طی دهه‌های گذشته اطلاعات ارزشمندی را در اختیار ما قرار می‌دهد. بر اساس شاخص‌های کمی، از بین برنامه‌های توسعه در قبل و بعد از انقلاب، برنامه سوم و به ویژه برنامه چهارم توسعه قبل از انقلاب بهترین دستاورد را در طی 80 سال گذشته داشته‌اند. در یک سال قبل از پایان برنامه چهارم یعنی سال 1350، ایران دارای بیشترین رشد اقتصادی در طول این 80 سال بوده است. این در حالی است که در این سال و سال‌های قبل از آن، هر بشکه نفت، تقریبا کمتر از سه دلار بوده است.
اگر یک بررسی اجمالی از نحوه سرمایه گذاری در این سال‌ها داشته باشیم، به طور مشخص می‌توان دریافت که اولا سرمایه‌گذاری‌ها ماهیت ملی داشته است و نگاه بخشی به سرمایه‌گذاری، کمتر در آن دیده می شود؛ ثانیا سرمایه‌گذاری‌ها در بخش‌های مختلف، از یک هماهنگی در دستیابی به اهداف مشخص پیروی می‌کرده است و همین امر موجب همگرایی در سرمایه‌گذاری شده و در نتیجه رشد اقتصادی اعجاب‌انگیزی را به همراه داشته است.
بنابراین بیش از آنکه میزان منابع در دسترس در فرآیند رشد و توسعه اقتصادی نقش داشته باشد، نحوه استفاده و مدیریت منابع از اهمیت بیشتری برخوردار است.