بدون ورود به نقد سیاست‌های گذشته، در راستای حفظ یکپارچگی و انسجام و همسبتگی ملی در ایران عزیزتر از جانمان ضرورت دارد باز تعریفی از عمق استراتریک توسط هسته اصلی حاکمیت در کشور انجام پذیرد. این باز تعریف در دو بعد داخلی و خارجی ضروری است.

در داخل کشور لازم است:

1- تمام فرآیندهایی که منجر به ملوک الطوایفی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در کشور شده است به سرعت حذف شود.

2- نحله‌های فکری واپسگرا که به پشتوانه قدرت سیاسی و اقتصادی به دنبال حاکمیت عقاید مرتجعانه خود در جامعه هستند، از گردونه حاکمیت کنار گذاشته شوند. انقلاب سال ۵۷ بدون شک اسلامی بود با برداشتی عدالت طلبانه مبتنی بر دیدگاه‌های مترقی از اسلام.

3- کنار گذاشتن تمام نهادهای نظامی، انتظامی و امنیتی از حوزه فعالیت‌های اقتصادی در راستای تشویق بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری و حضور فعال در عرصه‌های مختلف اقتصادی؛ همچنین نظارت دقیق بر فعالیت اقتصادی بسیاری از نهادهایی که ثروت‌های ملی را در اختیار دارند.

درود؛

روز شنبه ۱۰ آذرماه ۱۴۰۳، پس از یک سال که لایحه عفاف و حجاب دولت توسط کمسیون اصل ۸۵ قانون اساسی توسط تعداد معدودی از نمایندگان مجلس یازدهم بدون کسب نظر کارشناسان و حقوقدانان خبره، در خفا مورد جرح و تعدیل فراوان قرار گرفت و نهایتاً پس از تغییراتی به صورت قانون در آمد، انتشار عمومی یافت.

با خواندن تعدادی از بندهای این قانون، بشدت متعجب و حیرت‌زده شدم. اگرچه آن تعداد معدود نماینده مجلس یازدهم که در تصویب این قانون تلاش بسیار نمودند، به معنی واقعی، نمایندگی طیف گسترده و متنوعی از جامعه را بر عهده ندارند، ولی حداقل عقل سلیم حکم می‌کرد که به دنبال تصویب مواد بسیار ناصواب چنین قانونی نباشند.

اگرچه از منظر اعتقادی باید متخصصين دینی در منطبق بودن مواد این قانون با موازین اسلامی اعلام نظر کنند، ولی تصور می‌کنم از نظر مبانی اعتقادی مواد این قانون با آموزه‌های دینی که ما از دوران نوجوانی آموخته‌ایم منطبق نباشد.

از نگاه حقوقی هم طبق گفته خیلی از حقوقدانان، این قانون در تباین و تضاد با مبانی و اصول حقوقی است. ولی آنچه به عنوان یک فرد عادی از این قانون برداشت می‌کنم، قطعاً در صورت اجرا مشکلات بسیاری را در عمل ایجاد می‌کند و سیستم قضایی و امنیتی کشور را مستهلک خواهد نمود.

ولی با فرض اجرای موفقیت‌آمیز این قانون، آثار زیانباری را بر انسجام جامعه وارد می‌کند و گسست و تقابل لایه‌های مختلف اجتماعی را به همراه خواهد داشت و زندگی بخش زیادی از جامعه را توأم با ناامنی ذهنی و روانی می‌نماید و خدای ناکرده موجب نزاع در جامعه و نهایتاً فروپاشی اجتماعی خواهد شد. امیدوارم همه کسانی که دل در گرو وحدت و انسجام ایران عزیز دارند، مانع اجرای این قانون زیانبار شوند.

اخیرا در خبرها آمده بود که آقای رئیس جمهور دستور داده چراغ‌های اضافی جلسات هیئت دولت خاموش شود و ایشان در منزل لباس گرم می پوشد و مصرف برق و گاز منزل خود را کاهش داده است.

بدون شک این اقدامات به مانند توصیه های اخلاقی در سطح خرد تاثیر گذار است، ولی نمی‌تواند ابزار سیاست‌گذاری در سطح کلان باشد.

در حال حاضر ۱۰ درصد مصارف برق در کشور مربوط به واحدهای تجاری است. از طرف دیگر ایران کشوری است که مدت ساعات آفتابی در آن زیاد است. بنابراین برای مثال خیلی از مشاغل تجاری و خدماتی در شهر مشهد به جای اینکه از ساعت ده صبح فعالیت خود را شروع کنند و پس از یک توقف دو ساعت نیم روزی، تا ساعت ۱۰ یا ۱۱ شب به فعالیت ادامه دهند، می‌توانند از ساعت ۷ صبح تا ۵ عصر یکسره به فعالیت مشغول باشند.

بیش از ۹۰ درصد فعالیت‌های تجاری و خدماتی اینگونه هستند. حدود ۷ تا ۱۰ درصد مشاغل لازم است بعد از ساعت ۵ به فعالیت خود ادامه دهند که بخشی از آن‌ها رستوران‌ها و غذاخوری‌ها و مراکز تفریحی است. اگر فضای آن‌ها به گونه‌ای متنوع شود که اوقات فراغت مردم را بعد از ساعت کاری بتواند پوشش مناسب دهد، می‌توان به سهولت سهم واحدهای تجاری و خدماتی را از مصرف برق کل کشور به نحو محسوسی کاهش داد.

درود؛ آقای دکتر پزشکیان در اولین سفر استانی خود به عنوان رئیس جمهور، استقبال مردمی را ممنوع کرد.

استقبال مردمی از رؤسای جمهوری در ایران از دوره دوم ریاست جمهوری مرحوم آقای هاشمی رفسنجانی باب شد و تا زمان مرحوم آقای رئیسی ادامه داشت. برای استقبال مردمی از رؤسای جمهوری در طی این سال‌ها، امکانات انسانی و فیزیکی گسترده‌ای به اشکال مختلف تدارک دیده می‌شد و معمولا رؤسای جمهوری مطالب کلی را که ماهیت شعاری داشت، بیان می‌کردند و بخشی از مردم در مسیر استقبال، پشت اتومبیل آن‌ها، دوان دوان حرکت می کردند و کرامت انسانی خود را خدشه‌دار می‌ساختند.

بارها شنیده‌ایم که امام علی علیه‌السلام در سفر مدائن، مردم را از اینکه پشت سر و یا پشت چهارپای او هلهله‌کنان بدوند، نهی نمود. اقدام آقای پزشکیان در راستای پیروی از شیوه آن امام همام است.