درود . اصولا تحقق هر سیاست و اجرای هر برنامه ای در راستای اهداف کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت انجام می پذیرد . سیاستهای اجرایی که فقط متمرکز بر تحقق اهداف کوتاه مدت هستند بشدت زیانآورند. یکی از ایرادات اساسی به نظام حکمرانی کشور در سالهای پس از انقلاب اسلامی تمرکز بر دستیابی به اهداف کوتاه مدت بدون در نظر گرفتن تبعات میان مدت و بلند مدت سیاستهای متخذه بوده است. از جمله همین سیاستها و برنامه ها، استفاده از نیروهای لباس شخصی برای مهار ناآرامی ها در کشور بوده است. این شیوه شاید برای کوتاه مدت جواب گو باشد ولی برای منافع و وحدت ملی کشور سخت زیانبار است. چون بستر مناسبی برای شکل گیری گروه های مسلح بدون نام و نشان در کشور از لایه های مختلف اجتماعی خواهد شد. خوشبختانه روحیه آرامش جوی و منعطف جامعه ایرانی مانع بروز آثار منفی حضور چنین نیروهایی شده است. وجود این نیروها عملا بر قدرت نیروهای نظامی رسمی و دارای نام و نشان تاثیر منفی خواهد گذاشت و اگر قدرت این نیروی غیر رسمی افزایش یابد نا آرامی دائمی در جامعه را به همراه خواهد داشت . نمونه بارز آن در تعدادی از کشورهای آمریکای جنوبی و مرکزی وجود دارد که عملا نیروهای نظامی رسمی توان مقابله با آن ها را ندارد . لذا به عنوان یک سیاست راهبردی لازم است نظام حکمرانی کشور بسرعت مانع تداوم فعالیت این قبیل نیروهای غیر رسمی شود.
