در چند روز گذشته در خبرها آمده بود که ۵۶۰۰ هکتار از جنگلهای بکر استان مازندران نزدیک شهر ساری چون وقف نامه دارد طبق حکم دیوان عالی کشور به مالکیت شخصی درامده است . در منابع دینی اورده اند که جنگلها جزو انفال است چگونه موضوع وقف به صورت شخصی بر ان مترتب شده است حتما قضات محترم دیوان برای ان ادله ای دارند . موضوع راباید از نگاه دیگری مد نظر قرار داد .در ایران با توجه به اقیلم شکننده ای که دارد کمتر تصمیمی در کشور به اندازه حفظ جنگلها و مراتع از اهمیت برخوردار می باشد.باید به این قضات بزرگوار یا هر نهاد و شخصی که موجب این حکم شده اند هشدار و انذار داد که حداقل به فرزندان خودتان که قرار است در سالهای بعد در این کشور زندگی کنند رحم نمایید و با چنین احکامی بنیانها و زیر ساختهای خدا دادی ایران را بیش از این به ورطه نابودی نبرید.
از قرار طرحی توسط نمایندگان محترم مجلس در دست تهیه است که ۲۵۰ هزار هتکار از اراضی پیرامونی شهرها برای ساخت مسکن ارزان قیمت در اختیار وزارت مسکن قرار گیرد . اگرچه ساخت مسکن برای افراد نیازمند بسیار لازم است ولی باید با مطالعه و استفاده از ظرفیت فعلی شهرها انجام شود . چرا که اولا این ۲۵۰هزار هتکار نیازمند زیر ساختهای جدید و فراوان است که هزینه زیادی را بر دولت تحمیل می کند . اتفاقی که در مسکن مهر افتاد . مسکن مهر بیش از انچه دستاورد مثبت به همراه داشته باشد تاثیر منفی بسیاری را در زمینه اقتصادی و اجتماعی به همراه داشت. ثانیا تصویب این طرح به میزان زیادی تخریب اراضی مستعد کشاورزی پیرامون شهرها را به همراه دارد و عملا تعداد زیادی از روستاهای نزدیک به شهرها جزو شهرها خواهد شد . قبلا پیشنهاد شد نمایندگان محترم در سال اول حضور در مجلس هیچ طرحی را تصویب نکنند و تصمیمی نگیرند و در طول این یک سال با واقعیتهای کشور از نزدیک اشنا شوند و درک درستی از ماهیت تصمیماتی که خواهد گرفت پیدا کنند . فراموش نکنیم که طبق گفته یکی از همین نمایندگان محترم هنوز تعدادی از این بزرگوران فرق طرح و لایحه را نمی دانند.
