در خبرها آمده کمسیون اجتماعی مجلس با کاهش ساعت کار به ۴۰ ساعت و تغییر تعطیلی از پنج شنبه به روزهای شنبه موافقت کرده و این اقدام را در راستای همراهی با روزهای تعطیل در سطح جهان اعلام کرده اند. اگر این تغییر تصویب شد کار اشتباهی خواهد بود به این دلایل:
- به طور کلی کشورها در طول جغرافیایی متفاوتی قرار دارند و ساعت ها در کشورها با هم اختلاف دارد. برای مثال، درست زمانی که بازارهای مالی در توکیو به کار خود پایان می دهند، بازارهای مالی آمریکا شروع به کار می کنند. بنابراین حتی در بازارهای مالی که بیشترین اهمیت اقتصادی را دارند همزمانی معنی و مفهومی ندارد و بازارها تحت تاثیر این همزمانی نیستند. همین موضوع به روزهای هفته هم قابل تعمیم است. برای مثال روزهای دوشنبه تا پنج شنبه که روزهای کاری مشترک در کشورهای مختلف می باشد عملا همزمانی فعالیتهای روزانه وجود ندارد؛ بنابراین ایجاد قرابت با روزهای فعالیت در کشورهای جهان از منطق مناسبی برخوردار نیست.
- با گسترش ارتباطات سریع اینترنتی، حسب ضرورت، هر لحظه از زمان می توان با کشورهای مختلف در شرق و غرب دنیا ارتباط برقرار کرد. برای چنین ارتباطی ضرورت به حضور در محل فیزیکی کار نمی باشد. اساسا دورکاری یکی از ویژگی هایی است که در بازار کار و فعالیتهای اقتصادی اهمیت بسزایی پیدا کرده است.
- شروع روزهای کار و فعالیت از شنبه ها قدمت بسیار طولانی در ایران دارد و در واقع شنبه روز کار و فعالیت در فرهنگ ما تلقی می شود و این یکی از شاخص های فرهنگ ایرانی است، بنابراین حفظ این ویژگی ارزشمند است.
- مشکل جدی روزهای کاری در ایران، وجود روزهای بین التعطیلین است. اگر ما روزهای تعطیل مناسبتی را به سان بسیاری از کشورها به اول یا آخر هفته منتقل کنیم، به آشفتگی تعطیلات در ایران پایان خواهیم داد. برای مثال اگر رحلت پیامبر اکرم و سایر ائمه اطهار و سایر مناسبتهای مذهبی غیر از عید فطر را در ابتدا یا انتهای هفته برگذار کنیم که به تعطیلی آخر هفته متصل شود، هم بزرگداشت این روزها به شکل بهتری برگذار خواهد شد و هم تعطیلات نظم و انسجام بهتری خواهند داشت.
