درود؛
روز شنبه ۱۰ آذرماه ۱۴۰۳، پس از یک سال که لایحه عفاف و حجاب دولت توسط کمسیون اصل ۸۵ قانون اساسی توسط تعداد معدودی از نمایندگان مجلس یازدهم بدون کسب نظر کارشناسان و حقوقدانان خبره، در خفا مورد جرح و تعدیل فراوان قرار گرفت و نهایتاً پس از تغییراتی به صورت قانون در آمد، انتشار عمومی یافت.
با خواندن تعدادی از بندهای این قانون، بشدت متعجب و حیرتزده شدم. اگرچه آن تعداد معدود نماینده مجلس یازدهم که در تصویب این قانون تلاش بسیار نمودند، به معنی واقعی، نمایندگی طیف گسترده و متنوعی از جامعه را بر عهده ندارند، ولی حداقل عقل سلیم حکم میکرد که به دنبال تصویب مواد بسیار ناصواب چنین قانونی نباشند.
اگرچه از منظر اعتقادی باید متخصصين دینی در منطبق بودن مواد این قانون با موازین اسلامی اعلام نظر کنند، ولی تصور میکنم از نظر مبانی اعتقادی مواد این قانون با آموزههای دینی که ما از دوران نوجوانی آموختهایم منطبق نباشد.
از نگاه حقوقی هم طبق گفته خیلی از حقوقدانان، این قانون در تباین و تضاد با مبانی و اصول حقوقی است. ولی آنچه به عنوان یک فرد عادی از این قانون برداشت میکنم، قطعاً در صورت اجرا مشکلات بسیاری را در عمل ایجاد میکند و سیستم قضایی و امنیتی کشور را مستهلک خواهد نمود.
ولی با فرض اجرای موفقیتآمیز این قانون، آثار زیانباری را بر انسجام جامعه وارد میکند و گسست و تقابل لایههای مختلف اجتماعی را به همراه خواهد داشت و زندگی بخش زیادی از جامعه را توأم با ناامنی ذهنی و روانی مینماید و خدای ناکرده موجب نزاع در جامعه و نهایتاً فروپاشی اجتماعی خواهد شد. امیدوارم همه کسانی که دل در گرو وحدت و انسجام ایران عزیز دارند، مانع اجرای این قانون زیانبار شوند.
