در طی سالیان گذشته بارها در رسانه ها شنیده اید که بیش از ۹۰ درصد اب قابل برداشت در بخش کشاورزی مصرف می شود و هر چه بر دروغ بودن این آمار تاکید می شود تعمدا گوش شنوایی نیست .درتاریخ ۲۴ ابان ماه ۱۳۹۹ اقای مهندس کشاورز قائم مقام وزیر جهاد کشاورزی در جلسه مشورتی تدوین سند ملی امنیت غذایی به استناد اخرین امار وزارت نیرو و محاسبات دقیق انجام شده توسط وزارت جهاد کشاورزی اعلام نمود که از ۱۱۴ میلیارد مترمکعب اب قابل برداشت سالانه در کشور ۷۶ میلیارد متر مکعب یعنی ۶۷ درصد در بخش کشاورزی مصرف می شود . میانگین مصرف اب در بخش کشاورزی در سطح جهان ۷۰ درصد و در کشورهای خشک و نیم خشک ۸۰ درصد می باشد . به عبارتی میانگین مصرف اب در بخش کشاورزی ایران ۱۳ درصد از متوسط مصرف کشورهای مشابه اقلیم ایران و ۳ درصد ار متوسط مصرف جهانی کمتر است . خداوند انان را که با اهداف و نیتهای ناصواب و در راستای منافع فردی و گروهی بخش کشاورزی ایران را مقصر بحران اب در ایران متهم می کنند به راه راست هدایت نماید.
پس از انتخاب مجدد اقای روحانی به ریاست جمهموری در سال ۱۳۹۶ به همراه تعدادی از اقتصاددانان کشور طی نامه ای در مورد نحوه ترکیب تیم اقتصادی دولت بشدت هشدار دادیم و ضرورت و دلایل انتخاب تیم کارامد اقتصادی در دولت را به ایشان یادداوری نمودیم . اگرچه وقعی به این نامه گذاشته نشد و ترکیبی انتخاب شد که نباید می شد . بدون شک در طی این سالها دولت با محدودیتهای زیادی مواجه بوده است ولی در حوزهایی هم که اختیار کافی داشته تصمیمات درستی اتخاذ نکرده است . ضمن انکه بدنه مدیریتی در این دولت از نظر کیفی بهبودی نسبت به دورهای قبل نداشته است . با این وجود به دلیل اینکه انتقاد از دولت کار ساده ای است و هر کسی از هر منظری به دولت و شخص اقای روحانی می تازد روا نمی دیدم که عملکرد دولت را به طور عام در طی سالهای گذشته نقد کنم . ولی به نظر می رسد شخص اقای روحانی و تیم مشاوران پیرامون ایشان یا از درک مسائل ساده هم عاجزند یا اساسا برای نوع نگاه و برداشت مردم از عملکردشان اهمیت قائل نیستند.
در طی چند روز گذشته مسئولین مربوطه بر ضرورت بازگشایی مدارس با حفظ دستور العملها مربوط به کرونا تاکید زیادی کردند . هر ساله هم مراسم آغاز سال تحصیلی با حضور رئیس جمهور در یکی از مدارس تهران انجام می شده حتی زمانی که رئیس جمهور عازم سفر نیویورک بوده است .ولی امسال اقای روحانی از حضور فیزیکی در این مراسم خودداری کرد و به طور مجازی زنگ اغاز سال تحصیلی را به صدا در اورد . اصل موضوع اهمیتی ندارد که رئیس جمهور با حضورش شروع سال تحصیلی را اعلام بکند یا اعلام نکند .ولی امسال پیامش و تبعاتش بسیار مهم بود . به راحتی می شد با در نظر گرفتن تمام نکات امنیتی و دستورالعمهای مراقبتی رئیس جمهور در یکی از مدارس حضور پیدا کند و زنگ آغاز مدارس را به صدا دراورد . او این کار نکرد و قطعا تاثیر گذاری کلامش را به پاینترین حد ممکن کاهش داد . برخورداری از سرمایه اجتماعی و نفوذ کلام برای شخصی در جایگاه رئیس جمهور بسیار مهم است . وقتی مردم احساس کنند رئیس جمهور کشورشان تا این حد جان ترس است به گفته های او در باب گذشت و فداکاری و مقوله های از این دست توجه ای نخواهد کرد و طبعا چنین شخصی را پشتیبان خود به حساب نمی اورند .
همانگونه که در مقدمه تدریس اقتصاد کلان در مقطع تحصیلات تکمیلی به ویژه دردوره دکتری بارها یادداوری کرده ام اساسا به اقتصاد کلاسیکی یا اقتصاد ادام اسمیتی به شکل کامل ان اعتقادی ندارم . این نوع نگاه به اقتصاد که بر گرفته از اندیشه لیبرالیستی است بر فرض حداکثر سود بنگاههای تولید و حداکثر مطلوبیت مصرف کنندگان بنا گذاشته شده است و اقتصاد را مستقل از تاثیر متقابل با سایر پدیده ای اجتماعی و محیطی تحلیل می کند . این مبنای تحلیل در نظریه انتظارات عقلایی که اقای سارجنت مبدع ان بوده نیز نمود پیدا می کند . در عمل تئوریهای منبعث ازاین اندیشه اقتصادی با محدودیتهای جدی مواجه است . بر این اعتقادم که تحلیل های اقتصادی در چارچوب دیدگاه یا به عبارت دیگر نظریه اقتصاد رفتاری همراهی بیشتر در درک درست از موضوعات اقتصادی دارد . انشاله اگر بقا وفا کرد در یک فرصت مناسب در باب این موضوع به طور مبسوط صحبت خواهم کرد .
اصولا لازمه پیاده سازی هر ساختار سیاسی و اعتقادی، برخورداری از حاکمیت بر گستره سرزمینی است. بدون داشتن چنین حاکمیتی، نظام های سیاسی و اعتقادی در حد ایده های ذهنی پدید آورندگان و طرفداران آن باقی خواهد ماند .
کشور ایران با داشتن پیشینه تاریخی طولانی، ترکیبی از اقوام مختلف است که چند مولفه، انسجام و یکپارچگی آن را به وجود آورده است. اسلام به طور عام و مذهب تشیع به طور خاص، آداب، سنن و رسوم، داشتن تاریخی مشترک، زبان فارسی و مردمانی اهل مدارا و سازگاری مهمترین این مولفه ها هستند.
هر یک از این مولفه ها _ البته نه با داشتن وزنی یکسان_ نقشی بسزا در حفظ این یکپارچگی دارد که باید همه آنها را در جای خود غنیمت شمرد و در تقویت انها کوشش کرد.
مذهب تشیع مهمترین مولفه در حفظ یکپارچگی کشور است مشروط بر آن که ترویج شعائر این مذهب به گونه ای صورت پذیرد که آسیبی بر این پیکره واحد و همزیستی مهربانانه مردمان ما وارد نسازد و تمایلات گریز از مرکز را در کشور تشدید نکند.
در طول دویست سال گذشته به دلایل مختلف بخشهایی از کشور ایران جدا شدند که یکی از آنها استان هرات و نواحی اطراف آن در افغانستان امروزی است که پیش از این، بخشی از خاک ایران بوده است. این نواحی بر اساس معاهده پاریس و با نیرنگ مستقیم بریتانیا از ایران جدا شدند. اما بستر این جدایی، تقویت اندیشه های اختلاف افروز مذهبی بود که لازم است متخصصان تاریخ این موضوع را بدرستی تبیین کنند.
تقویت تشیع در ایران مستلزم رواداری با سایر ادیان و مذاهب و دوری از تشدید نفرت و ایجاد دشمنی با آنهاست. بر این اعتقادم که دستهایی بویژه در سالهای اخیر برای دستیابی به اهدافی شوم و بلندمدت بر پایه برخی مطالب و موضوعات تاریخی که در جای خود محل تامل است به اشکال مختلف برای ایجاد شکاف بین اقوام و مذاهب کشور همت گماشته اند و به طرق مختلف و با توجه به دسترسی آسان به رسانه های جمعی بذرهای دشمنی را در جامعه پراکنده می سازند. بر کارشناسان حوزه امنیتی کشور است که با زبانی قابل فهم برای لایه های مختلف جامعه این موضوع را روشن نمایند که عظمت تشیع به شکوه و عظمت ایران گره خورده است. از این رو هر اقدامی که به انسجام ملی و تمامیت کشور آسیب برساند، مسلما به تضعیف مذهب تشیع خواهد انجامید.