رشد اقتصادی بدون نفت در سال ۹۸ منفی ۰.۶ شد.

مرکز آمار ایران رشد اقتصادی کشور در سال ۹۸ را با نفت، منفی ٧ درصد و بدون نفت، منفی ۰.۶ درصد اعلام کرد. /خبر آنی

رشد اقتصادی سال ۹۸ را ا از دو بعد می توان تحلیل کرد: بعد منفی آن اینکه با توجه به نقش درآمدهای نفتی در ساختار اقتصادی ایران، کاهش فروش آن تاثیر زیادی در رشد منفی اقتصاد ایران در سال ۹۸ داشته است؛ ولی بعد مثبت آن که به نظر اینجانب بسیار مهمتر است بدین معنی است که وابستگی بخش های اقتصادی کشور به درآمدهای نفتی کاهش یافته است، به گونه ای که رشد منفی اقتصاد ایران بدون نفت نیم درصد بوده است در حالی که با احتساب درآمدهای نفتی این رشد منفی به ۷ درصد می رسد.
بنابراین اگر شرایط منطقی و طبیعی بر اقتصاد کشور حاکم شود به گونه ای که اقتصاد کشور روند معمول خود را داشته باشد یعنی مبادلات بانکی و امور تجاری با محدودیت مواجه نباشد و ساختارهای اقتصادی کشور به درستی بازتعریف شود، در آن صورت حتی بدون فروش نفت نیز اقتصاد می تواند رشد مثبت داشته باشد. به عبارتی از جایگاه نفت از جهت تاثیر گذاری بر متغیرهای اقتصادی کشور بشدت کاسته شده است و این اتفاق بسیار خوبی است.

1. حاکمیتی مطلوب است که منافع ملی را بر هر موضوع دیگری ترجیح دهد و حفظ منافع ملی اولویت آن باشد. در مورد قرارداد ۲۵ ساله با چین مهم نیست سایر کشورها چه اظهار نظری در موافقت یا مخالفت با آن کرده اند و می کنند، چون در دنیای سیاست بیان خیلی از نظرات بیانگر نیت واقعی اظهارکننده آن نیست. باید با در نظر گرفتن ابعاد سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، صرفا و صرفا از زاویه منافع ملی کشور در مورد این قرار داد تصمیم گیری شود.
2. تصور می کنم بدون داشتن اطلاعات کافی، اظهار نظر در مورد پیش نویس توافق ۲۵ ساله ایران و چین، کار مناسبی نباشد. ولی باید توجه داشت که دولت چین قطعا منافع ملی خود را در نظر دارد و تا نفع بیشتری نسبت به کشور ما برای خود در این قرارداد در نظر نگیرد،آن را تصویب نخواهد کرد.
3. اگرچه مسئولان دولتی در مورد صید ماهیان دریای عمان و خلیج فارس توسط شرکت های چینی اظهار نظر شفافی نمی کنند، ولی قراین نشان می دهد که اقداماتی که تحت عناوین مشارکت شرکت های چینی با شرکت های ایرانی در زمینه صید ماهی می شود، روند بسیار زیانباری را برای منابع آبزیان دریاهای جنوب کشور به همراه دارد. البته مصادیق دیگر هم هست که از ذکر آن در می گذرم. بنابراین در مورد کشورهایی مثل چین که در ابتدای مسیر گسترش نفوذ و بهره مندی اقتصادی در سایر کشورها هستند، بسیار باید با احتیاط عمل نمود.
4. ایران بیش از اینکه به بستن چنین قراردادهایی برای پیشرفت آینده کشور نیاز داشته باشد، به تجدید نظر در نحوه حکمرانی در کشور در ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نیازمند است. حکمرانی خوب یعنی حکمرانی مبتنی بر عقلانیت و منطق، نیاز مبرم امروز کشور ایران است.

اگر بررسی کنیم که چین چگونه سهم خودش را در اقتصاد جهانی از کمتر از یک درصد در ۴۰ سال قبل به ۱۵.۵ درصد الان رسانده، در آن صورت در بسیاری از سیاست هایی که الان در پیش گرفته ایم تجدید نظر می کنیم.