یکی از دستاوردهای غیر قابل انکار پیشرفت های تکنولوژیک از جمله در حوزه فن آوری اطلاعات در دهه های اخیر، افزایش انعطاف پذیری ساختار اقتصاد کشورهای جهان است. این انعطاف پذیری در طی سه دهه اخیر در مقایسه با سه دهه قبل از آن به طور مشخص دوره رکودهای اقتصادی را کاهش داده و همچنین از وقوع فراگیر رکود اقتصادی تا حدی کاسته است.
بدون شک گسترس ویروس کرونا تاثیر منفی زیادی بر اقتصاد جهانی وارد کرده است و از هر زاویه ای تحلیل کنیم نمی توان آثار منفی آن را کم اهمیت جلوه داده و ناچیز بپنداریم.

ابتدا لازم است عرض کنم که اینجانب دانش پزشکی ندارم و این پیشنهاد صرفا از منظر کسی است که با الفبای اقتصاد آشنایی اندکی دارد.

در طول تقریبا یک ماه گذشته که شیوع ویروس کرونا در ایران علنی شده، موضوع قرنطینه گی خود خواسته هر روز تشویق و تبلیغ می شود. ولی ساخت فرهنگی و زیر ساخت های اقتصادی، امکان الگوبرداری موفق از کشور کره جنوبی و حتی خود چین را که منشأ این ویروس بوده است نداده و مشاهدات میدانی بیانگر عدم موفقیت قرنطینه گی خود خواسته در ایران بوده است.

آمار رشد حدود 8 درصدی بخش کشاورزی در سه ماهه سوم سال 98 بیانگر آن است که علیرغم ناروایی ها و زخم های آشکار و نهانی که به بخش کشاورزی وارد می شود، این بخش همچنان نقش ارزشمند خود را تا حد امکان به خوبی به انجام می رساند و بهره وری عوامل تولید در این بخش از سایر بخش های اقتصادی کشور به مراتب بیشتر است. باید امیدوار بود با این آمار، کسانی که بخش کشاورزی ایران را به ناکارآمدی و اتلاف منابع متهم می کنند، کمی با دانش و درک بهتر در مورد بخش کشاورزی ایران اظهار نظر کنند.

قطعا این ویروس منحوس کرونا آثار و پیامدهای بد و هزینه های زیادی را برای جوامع بشری از جمله ایران به همراه داشته است و آثار منفی زیادی را در بر دارد که به طور مبسوط قابل طرح می باشد. اما یک دستاورد بسیار مثبتی را به همراه داشته که امید می رود در آینده سیر صعودی آن تداوم یابد. این دستاورد بزرگ، کم رنگ کردن فرد گرایی و تکیه بر رفاه جمعی است. پیام مثبت شیوع این ویروس آن است که نباید فقط دو دستی کلاه خودمان را بر سر نگه داریم.