شنبه 24 اردیبهشت 1401
امروز شنبه ساعت ۸ صبح مراسم تودیع و معارفه رئیس سابق و رئیس جدید دانشگاه فردوسی مشهد با حضور وزیر علوم و استاندار خراسان رضوی در دانشکده علوم برگذار شد. جناب آقای دکتر کافی رئیس سابق دانشگاه در سخنان وزین خود به نیکی از مدیران قبلی دانشگاه و تلاش همکاران در طی دوره مسئولیت یاد نمود. شاکله سخنان ایشان همدلی و همراهی برای ارتقا دانشگاه بود. رئیس فعلی دانشگاه جناب آقای دکتر ضابط در سخنانی بی پیرایه و صادقانه تجارب امروز خود را وامدار اعتماد مدیران قبلی دانشگاه دانست و قدردان زحمات رئیس و با ذکر نام معاونان قبلی دانشگاه بود و آنان را مورد تقدیر قرار داد . فصل مشترک سخنان این دو عزیز همدلی و همراهی برای ارتقا جایگاه دانشگاه بود. در روزگاری که تخریب مدیران قبلی کشور امری عادی و رایج شده و علت ضعف ها بر گردن پیشینیان گذاشته می شود، بدون شک مراسم امروز باید به عنوان الگوی توسعه یافته ای برای مدیران کشور در سطوح مختلف تلقی شود. نکته ای که وزیر محترم هم در سخنان سنجیده خود بر آن تاکید داشت.

درود بر همکاران گرانقدر؛
اگرچه در باب سیاست خارجی و روابط بین الملل دانش کافی و درک عمیقی ندارم و بهتر است همکاران علوم سیاسی در مورد موضوع قره باغ اظهار نظر نمایند، ولی نکته‌ای به ذهنم می‌رسد که بیان آن را خالی از لطف ندیدم؛
اگرچه آذربايجان و ارمنستان بخشی از کشور مادر یعنی ایران عزیز هستند و در اثر بی‌کفایتی حاکمان قاجار از پيکر اصلی جدا گشته‌اند و در حال حاضر به دو کشور مستقل تبدیل شده‌اند، ولی بدون شک منافع ملی ما اقتضا می‌کنند در جنگ بین ارمنستان و آذربایجان، بدون توجه به مبانی اعتقادی مردم دو کشور در موضوع قره باغ، به‌طور آشکار و پنهان از ارمنستان حمایت و دفاع کنیم. بر این باورم که عمق استراتژیک ایران در این منطقه قابل تعریف است.

پس از پیروزی انقلاب در سال ۵۷، حاکمیت سیاسی کشور، خودکفایی در تولید محصولات اساسی کشاورزی را به عنوان یک سیاست راهبردی مطرح نمود و لایه های مختلف سیاسی کشور در آن زمان از این سیاست حمایت فراگیر داشتند. اگرچه تا حدود زیادی عزم جدی برای تحقق این سیاست وجود داشت، ولی به دلیل فقدان برنامه ریزی مناسب، ضعف مدیریت و نیز مشکلات ناشی از جنگ تحمیلی، عملا دستیابی به خودکفایی محصولات کشاورزی ناکام ماند. به طوری که در برخی از سال های دهه اول انقلاب، واردات محصولات کشاورزی به میزان زیادی افزایش یافت.

یکی از دستاوردهای غیر قابل انکار پیشرفت های تکنولوژیک از جمله در حوزه فن آوری اطلاعات در دهه های اخیر، افزایش انعطاف پذیری ساختار اقتصاد کشورهای جهان است. این انعطاف پذیری در طی سه دهه اخیر در مقایسه با سه دهه قبل از آن به طور مشخص دوره رکودهای اقتصادی را کاهش داده و همچنین از وقوع فراگیر رکود اقتصادی تا حدی کاسته است.
بدون شک گسترس ویروس کرونا تاثیر منفی زیادی بر اقتصاد جهانی وارد کرده است و از هر زاویه ای تحلیل کنیم نمی توان آثار منفی آن را کم اهمیت جلوه داده و ناچیز بپنداریم.